Terapia ustno-twarzowa

Terapia ustno-twarzowa ukierunkowana jest na stymulację określonych punktów i mięśni – twarzy, szyi, karku i klatki piersiowej – uczestniczących w procesach mówienia, jedzenia czy wyrażania emocji (mimika). Terapeuta dzięki różnym formom masaży stymuluje nie tylko okolice ustno-twarzowe, ale i wnętrze jamy ustnej. W przypadku neofobii żywieniowej – terapia ustno-twarzowa wspierana jest terapiami sensorycznymi.

 

Główne cele terapii:

  • usprawnienie odruchów prawidłowego ustawiania głowy, przełykania, gryzienia, żucia, ssania,
  • wspieranie procesów skorelowanych z rozwojem mowy.

 

Dolegliwości leczone terapią ustno-twarzową:

  • asymetria twarzy,
  • dziecięce porażenie mózgowe,
  • zespół wad wrodzonych (np. Downa),
  • autyzm,
  • zaburzenia/opóźnienia w rozwoju mowy,
  • zaburzenia żucia, gryzienia, ssania itd.,
  • nadpobudliwość,
  • niezintegrowane odruchy twarzy.

 

Wśród najistotniejszych elementów terapii wyróżniamy:

  • wokalizacja,
  • wsparcie w rozwoju mowy,
  • poprawa artykulacji i funkcji oddechowej,
  • znormalizowanie napięcia mięśni twarzy, warg czy języka,
  • wzbogacenia mimiki twarzy,
  • zredukowanie nadmiernego ślinienia,
  • polepszenie funkcji pokarmowych.