Terapia psychomotoryczna

Celem terapii psychomotorycznej jest zniwelowanie następujących rodzajów zaburzeń i patologii:

  • ruchu,
  • mowy,
  • koordynacji wzrokowo-ruchowej,
  • wrażliwości czuciowo-dotykowej,
  • centralnego przetwarzania słuchowego,
  • emocji i zachowania (m.in. lękliwość czy nadpobudliwość),
  • pamięci,
  • koncentracji,
  • czytania i pisania.

 

Informacje ogólne:

  • terapia odbywa się w grupach – maksymalnie 5 osobowych,
  • jej adresatami są dzieci w wieku: od 3 – 5 lat lub od 5 – 7 lat (ewentualnie do 11 roku życia),
  • obejmuje ona 2 spotkania tygodniowo, przez okres 3 – 4 miesięcy,
  • na zajęcia – odbywające się w specjalnie przygotowanej sali gimnastycznej – przyjmowane są dzieci ze skierowaniem lekarskim (badanie neurologiczne),
  • oceny postępów terapii dokonuje lekarz.

 

Terapia psychomotoryczna wpływa pozytywnie na konstrukcję i aktywizację sieci neuronalnych – niezbędnych do prawidłowego zachodzenia procesów integracyjnych w mózgu.

 

Rezultaty terapii:

  • poprawa koncentracji,
  • zdolność samoorganizacji,
  • ułatwienia procesów nauki,
  • opanowanie, pewność siebie,
  • poczucie własnej wartości.

 

Dzięki terapii psychomotorycznej dziecko jest w stanie optymalnie funkcjonować w swoim środowisku – z uwzględnieniem wieku i indywidualnych predyspozycji psychofizycznych.