Diagnoza

Podstawowym warunkiem skutecznej terapii jest poprzedzające ją dokładne rozpoznanie. Postawienie właściwej diagnozy wymaga trzech spotkań i składa się z następujących elementów składowych:

  • Wywiad z rodzicami – zadanie przez terapeutę rodzicom szeregu pytania na temat ciąży, porodu, rozwoju i upodobań dziecka, jego chorób i trudności, oczekiwań względem terapii.
  • Kwestionariusze – uzupełnienie wywiadu ukierunkowane na uzyskanie bardziej szczegółowych informacji na temat dziecka.
  • Obserwacja kliniczna – wyciągnięcie wniosków o koordynacji, motoryce, napięciu mięśniowym, reakcji na bodźce (itd.) dziecka na podstawie wykonania wskazanych przez terapeutę zadań.
  • Testy – przeprowadzenie standardowych testów, które pozwalają określić poziom koordynacji, czucia ruchu i ciała, percepcji, zdolności grafomotorycznych itp; warunkiem testów jest ukończenie przez dziecko czterech lat.
  • Omówienie i podsumowanie diagnozy, opracowanie planu terapii – terapeuta przedstawia rodzicom wyniki badań, plan terapii i zalecanie względem pracy w domu.

 

W przypadku braku możliwości wykonania obserwacji klinicznej, zastępuje je badanie w postaci obserwacji spontanicznej, przeprowadzanej na sali terapeutycznej.